Mijn moeder en ik gaan één keer in de zoveel tijd iets leuks doen. Een maand naar China, een weekendje Parijs of gewoon gezellig een dagje naar Amsterdam, zoals gisteren!

We bezochten de tentoonstelling “aan het Russische hof” in de Hermitage. Wauw, wat een jurken! Vreemd om zulke stukken in het echt te zien en inet in een kostuumdrama op Nederland 3. Mijn moeder en ik zijn niet van de uren durende museum bezoekjes. (Zo hebben we een aardig deel van het Louvre in welgeteld een kleine twee uur afgelegd. Erg he???) Het duurde gisteren dan ook niet veel langer dan anderhalf uur voor we weer buiten stonden. “Zo! En nu?” Een snel rondje over de markt op het Waterlooplein. Amsterdamse markten zijn leuk. Nee, dat zeg ik verkeerd. Amsterdamse markten zijn hetzelfde als alle andere markten in Nederland. Wat de Amsterdamse markten zo geweldig maakt zijn de Amsterdamse marktlui.

Op de Kalverstraat zit een winkel van het geweldige spaanse merk Desigual. En daar wilde ik natuurlijk even een kijkje nemen. Hier in Dordrecht wordt het merk ook verkocht, maar ze verkopen hier lang niet de hele collectie. Na een half uur liep ik stralend weer naar buiten met een geweldig jurkje in een mooie papieren Desigual tas. Verder heb ik me wat shoppen betreft keurig gedragen. Echt waar!

We aten in een zijstraatje van het Rembrandplein bij een heel leuk en lekker restaurantje. Ik kreeg daar overigens wel de schrik van mijn leven toen ik erachter kwam dat mijn telefoon nog bij de pub om de hoek lag. En daar lag hij gelukkig nog steeds toen ik een minuut na de schrikbarende ontdekking aan het tefeltje stond waar we eerder zaten. Dat noem ik nog eens geluk! Na het eten gingen we naar de Ice Bar. Wat een aparte ervaring is dat zeg! De hele ruimte is gemaakt van ijs. De bar, de stoelen, de muren en zelfs de glazen! De bar is helaas meer een efteling attractie dan een echte bar, maar erg leuk om gezien te hebben. (zie foto!) Na een half uurtje in de ijskoude kroeg gezeten te hebben liepen we terug naar centraal. Maar we gingen niet naar huis zonder eerst nog even de wallen op te lopen. Want tja, eigenlijk hoort het er wel een beetje bij. Een laatste drankje en wat domme gesprekken met een canadees in de kroeg, en toen naar huis. Met een taxi van Rotterdam naar Dordrecht, want de treinen gingen niet meer.

Een erg geslaagde dag!

Rik heeft een slechte invloed op me. Voelde ik me drie jaar geleden nog kiplekker in betaalbare H&M outfits, winkel ik nu liever bij de Bijenkorf. Wat wil je, als je naast een man moet lopen die geen genoegen neemt met minder dan Hugo Boss, Jeroen van Tuyl en Paul Smith? Reken maar dat jouw leuke nieuwe Zara jurkje volledig wegvalt. En ik vind het natuurlijk héééél vervelend om steeds mooiere jurkjes en outfits bij elkaar te shoppen ;) Ik moet ook toegeven dat veel kleding van bepaalde merken nét even wat beter valt, langer mooi blijft en een stuk aparter is dan de kleding die ik voorheen droeg. Nu is dat allemaal leuk en aardig, dat designer/merk gedoe, maar er hangt ook een flink prijskaartje aan. Toegegeven: Ik ga écht geen 200 euro neertellen voor een jurkje. Gelukkig bestaat er zoiets als uitverkoop. Zo gaven we laatst samen geen 400 euro uít, maar bespaarden we meer dan 1000 euro. (het is natuurlijk maar net hoe je het wílt bekijken…) En zo kwam het dat ik de winkel uitwandelde met mijn allereerste paar designer-schoenen. Ik ben er helemaal verliefd op! Ze zijn ontzettend apart, passen perfect bij mijn rokjes en jurkjes en zitten -boven verwachting- heerlijk… Aanschouw: De Porn, van United Nude! Helemaal van mij mij mij mij mij! Zucht, waar is die backpackster van vorig jaar in vredesnaam gebleven?

p.s.: en een echte Gucci zonnebril… Het komt vast nooit meer goed.

Het is Goede Vrijdag. Het zonnetje schijnt al een pit in de grond al je wekker om half 7 begint te rinkelen. Op een belachelijk vroeg tijdstip loop je naar je werk. Normaal gesproken ben je vrij op vrijdag maar vandaag val je in voor een collega. De winkel is een uur eerder open dan normaal en als je al deze dingen bij elkaar optelt voel je je best even zielig. Helemaal als je je bedenkt dat je vandaag allemaal vrolijke mensen in de winkel krijgt die over niets anders kunnen praten dan het mooie weer. (Terwijl jij binnen staat te zwoegen en ploeteren om een leuke omzet neer te zetten)

In je pauze rook je een sigaretje in het zonnetje en je oog valt op een etalageruit tegenover je. Nou ja, niet op de ruit, maar op de meest perfecte zonnebril die je ooit hebt gezien. Daar hangt ‘ie, achter die ruit aan een al bijna net zo chique tas. Dat is hem! Dat is dé zonnebril! Je bedenkt je dat je er ook écht één nodig hebt aangezien je je zonnebril een paar maanden geleden in Nepal hebt laten liggen. Echt waar, geen smoesjes. Op dat moment komt de jongen die in de winkel werkt even buiten van het zonnetje genieten. Je kunt het echt niet laten… “Ehm, mag ik iets vragen? Verkoop je die zonnebril mischien ook?” “Jazeker!” “Echt? Dan kom ik even kijken.” De jongen haalt de bril uit de etalage en je zet hem op je neus. Match made in heaven. Engeltjes zingen, kerkklokken luiden en een koor zingt Halleluja! Dit is DE zonnebril. Gewoon de aller-aller-ALLER mooiste zonnebril op de hele wereld. Het prijskaartje is natuurlijk wat aan de nare kant maar ach. Het zonnetje schijnt, je moet de hele dag nog werken en nu weet je tenminste waarom: Omdat je écht niet zonder deze zonnebril kunt.

Dat het vanaf het moment dat ik naar buiten liep met mijn nieuwe liefde niet meer zonnig geweest is… daar wil ik het nu even niet over hebben.