Er zijn zoveel stichtingen en goede doelen dat ik door de bomen het bos vaak niet meer zie. Ik wil best wat bijdragen aan een betere wereld, idealistisch als ik ben.. Maar er is zoveel ellende op de wereld! Waar moet je in vredesnaam beginnen? Je kunt niet overál geld aan geven, en de grote goede doelen strijden dan ook om het hardst met elkaar om de knaken. Spotjes op tv, radio, posters in bushaltes… Is dat dan waar jouw geld naartoe gaat? Ik geef persoonlijk liever aan wat minder bekende stichtingen die hun geld niet gebruiken om directeuren in een mooie auto te laten rijden en gelikte spotjes uit te zenden…

Op mijn reizen door India heb ik schitterende dingen gezien, maar werd ik ook geconfronteerd met een overweldigende armoede. Op iedere straathoek wordt gebedeld; mannen, vrouwen, maar ook kinderen. Mensen die geen dak boven hun hoofd hebben en maar moeten afwachten of ze genoeg geld bij elkaar weten te sprokkelen om te kunnen eten en in leven te blijven. Het is moeilijk om je voor te stellen hoe het is om in zo’n uitzichtloze situatie moeten leven. Overal waar je komt zie je ellende en situaties die schreeuwen om hulp.

Het is confronterend om in aanrakig te komen met zulke armoede. Dat vond mijn vriendinnetje Marieke van Bergeijk ook toen ze terugkwam na haar drie maanden durende reis door India. Ze was geschokt toen ze in de provincie Tamil Nadu in zoveel situaties terecht kwam waar hulp hard nodig was dat ze besloot om iets te doen. Ze startte de stichting Child Care India. Met haar stichting hoopt ze genoeg geld op te kunnen halen om de leefsituatie van de kinderen in het weeshuis in Mugaiyur te kunnen verbeteren. “70 kinderen in een gebouw dat deels op instorten staat. Een ondenkbare situatie dat er in zo’n gebouw zoveel kinderen wonen”

Stichting CCI zoekt sponsors. Het kost €175,- om een kindje in het weeshuis een jaar lang te voorzien van kleding, zeep, tandpasta, schoolspulletjes en gezonde voeding. Zo weinig? Ja, zo weinig. Het klinkt als een gigantische aanslag op je portemonnee, maar je kunt natuurlijk ook de kosten delen met vrienden of familie of klas of vereniging of of of. Misschien wil je eens overwegen om een kijkje te nemen op de website www.stichting-cci.nl (die ik trouwens heb ontworpen *schouderklopje*) voor meer informatie over het project… En spreekt het je aan, informeer dan eens bij Marieke voor de sponsorings mogelijkheden!

|Location: Udaipur|Toen ik twee jaar geleden in Udaipur was werd ik vanaf de straat zo een juwelierswinkeltje ingetrokken. Voor ik het wist was ik behangen met zilver en kreeg ik een gastenboek in mijn handen geduwd. Daarin las ik een verhaal van een duits meisje, dat voor ze het wist een neuspiercing in haar neus had in hetzelfde winkeltje. Ik vond het een heerlijk verhaal en het is dus blijven hangen. Twee jaar later en hier ben ik weer. In Udaipur. Jammer genoeg maar voor twee dagen want dan gaat de bus naar Delhi. (En laat ik nou ook net mijn vliegticket naar Kathmandu geboekt hebben. Jeeee ik ga naar Nepal!!) Ik heb Laurens op een spoedcursus Rajasthan gestuurd en besloot zelf nog even door de stad te slenteren en op zoek te gaan naar het juwelierswinkeltje waar ik twee jaar geleden mijn enkelbandje kocht. De sluiting mag vervangen worden en weet je, ik wil ook wel een neuspiercing. Mijn vorige twee pogingen om een neuspiercing te zetten liepen uit op niets, ze bleven ontsteken. Maar in India heeft iedereen een neuspiercing dus hier weten ze wat ze doen, toch? En waar kan ik het beter laten doen dan in het winkeltje met het geweldige gastenboek.

(more…)

|Location: Bombay|Tja, hoewel Bombay een prachtige stad is voldoet het niet helemaal aan het beeld dat ik ervan had. Bombay is gewoon een hele, héle grote stad die veel westerser aandoet dan welke stad in India dan ook. Het is leuk om een beetje door de stad te slenteren maar de stad is zo groot dat je al snel niet meer weet wat je moet doen. Mijn hotel ligt vlakbij de zee, en op vijf minuten lopen van het Taj hotel en India gate. Leuke toeristische trekpleisters, en dus DE plaats waar filmscouts op zoek gaan naar toeristen die een figurantenrol willen spelen in een bollywoodproductie. Zo had ik dus in dé bollywoodhit van het moment kunnen zitten, maar helaas… Na een bezoek aan één van de oudste tempels van India op Elephanta island en een bizarre jacht op trein/buskaartjes om bombay uit te komen is dat niet meer gelukt. (more…)