In Februari werd ik getipt over een fotowedstrijd van de Bibliotheek in Rotterdam: Stuur een foto in van uw literaire huisdier. Leuk! Met wat tegenzin van Freud, die het helemáál geen goed idee vond om mee te doen aan de fotowedstrijd ben ik aan de slag gegaan. Een dwars konijn op de foto zetten, dat is geen gemakkelijke opgave, daar was ik snel achter. Na wat goede gesprekken met Freud heb ik hem er toch van kunnen overtuigen dat zo’n wedstrijd hartstikke leuk is en deze foto was het resultaat van onze fotoshoot.

Vandaag kreeg ik een email van de jury: Er waren maar liefst 238 inzendingen en mijn foto is samen met tien andere foto’s genomineerd als mogelijke winnaars! Mijn foto! Míjn foto behoort tot de beste 11 inzendingen! “Laat ons weten of u bij de prijsuitrijking kunt zijn op zaterdag 21 maart” Maar wat nou zo jammer is… Ik ben dan al lang en breed op weg naar de skipiste. Mijn foto zal daarom waarschijnlijk ook niet winnen. Maar ik vind de nominatie al fantastisch. Ik bedoel, de beste 11! Dat is best goed, al zeg ik het zelf.

Mijn foto wordt gepubliceerd in het AD/Rotterdams dagblad van 13 én 20 maart. Freud wordt beroemd! *trotse Patty*

Konijnen zijn de meest domme beesten op deze planeet. Welk ander dier blijft bij gevaar verstijfd zitten wachten tot ie wordt opgegeten? Hoeveel dieren eten zich dood als ze de kans kregen? Daarom vermenigvuldigen konijnen zich zo snel; ze zijn gewoon te stom om te overleven. Helaas zijn er uitzonderingen. Mijn konijn Freud is een konijn met denkvermogen, en dat wordt voornamelijk ingezet om het bloed onder mijn nagels vandaan te halen. Freud haat het om gekamd te worden, wat toch echt nodig is als de vlokken konijnenhaar om je oren vliegen. Reken maar dat hij de rest van de dag met zijn rug naar je toe blijft zitten en zelfs geen eten meer van je aanpakt als je het waagt om aan zijn vacht te komen. Om mij te pesten wordt hij altijd ziek op zaterdagen, als de kosten van de dierenarts ongeveer drie keer zo hoog zijn als normaal. Tegenwoordig kan Freud ook heel goed doen alsof hij ziek is. Je zit dan de hele dag in de stress en zomaar oppeens zit het kreng weer vrolijk te eten. Als nieuwste trucje heeft hij geleerd om te ontsnappen. Ja, ontsnappen. Het meest luie konijn ter wereld, dat nooit, NOOIT naar buiten wil, (zijn kooi staat de hele dag open) presteert het om als ik er niet ben aan de bovenkant van zijn kooi naar buiten te springen. Het kreng is verdorie 7! In 7 jaar heb ik nooit de bovenkant van meneer Freud’s kooi dicht hoeven doen. En juist nu hij zo verhaart… kom ik beneden en kijkt het beest me triomfantelijk aan vanaf de mooie grijze poef naast zijn kooi. De poef is nu uiteraard voorzien van een prachtige bruine bontlaag die er met geen mogelijkheid meer vanaf wil. Konijnen, schattig! Maar soms…..