het is 6 uur ‘s nachts geweest… En op de één of andere manier krijg ik het altijd voor elkaar om op dit soort tijdstippen goede gesprekken met mezelf aan te gaan. Wat is belangrijk voor mij? Waar sta ik? Wat vind ik?

Vrienden: Ik ben (zeker na de laatste maanden) heel blij met de mensen die ik om me heen heb. Ook al delen ze misschien niet altijd mijn interesses, ik kan altijd bij ze terecht. Al is het midden in de nacht. ‘s Avonds laat gestrand? Ik hoef maar te bellen en er staat iemand voor me klaar om me op te halen. Heb ik het even moeilijk? Ik wordt verrast met een uitgebreide lunch. Wil ik ergens over praten? Er zijn altijd goede adviezen (die ik vervolgens zelden opvolg…) Geen huis? Joh, wij gaan een maand weg, trek lekker bij ons in… Mijn vrienden zijn totaal verschillend van elkaar. Maar ik hou van ze om wie ze zijn, en misschien nog meer om wie ze voor mij zijn.

Werk: Ambities en talenten genoeg. Maar keuzes maken? Mijn hemel, wat heb ik daar moeite mee. Mijn ideale baan ligt in mijn eigen bedrijfje. Full-time bezig zijn met fotografie, webdesign en grafisch ontwerp. Ik heb het heel hard geprobeerd, maar de tijd is er nu gewoon niet naar. Zo hier en daar een opdracht is makkelijk, maar om er een full-time baan van te maken? Nee, dat ligt nu wat lastiger in verband met de economie. Maar dat komt vanzelf goed. Tot die tijd moet ik iets gaan vinden dat me boeit. Waar ik mijn creativiteit en intelligentie in kwijt kan. Ik wil energie halen uit wat ik doe… Maar dat kan voor mij op zoveel vlakken. Wanneer ik een baan heb die mij kan blijven prikkelen ben ik een harde werker. Overuren? Geen bezwaar, zolang ik maar kan doen wat ik moet doen. Ik ben vaak strenger voor mezelf dan nodig zou moeten zijn, maar dat geldt eigenlijk op ieder vlak. Ik ben extreem veeleisend naar mezelf, en ook naar anderen. Dat is denk ik de reden dat ik goed was in de dingen die ik tot nu toe gedaan heb… Op wat uitzonderingen na omdat mijn hart er niet in lag. En dat hart vind ik nou juist zo belangrijk…

Geld: Ach, geld. Onmisbaar, maar hoe belangrijk is het? Mijn vader verkondigde altijd vol trots: “Patty? Patty geeft niet om geld” En ergens heeft hij gelijk. Als ik iets overhou aan het einde van de maand maak ik er het liefst een reisje van. En ok, dat nieuwe jurkje is ook mooi meegenomen. Maar heb ik het niet, dan red ik het ook prima. Ik heb niet de ambitie om rijk te worden. Wonen op 20 vierkante meter? ik vind het prima. Ik wil kunnen leven, kunnen reizen en af en toe iets aan mijn uiterlijk kunnen besteden. En ja, boodschapen doen bij de Albert Heijn in plaats van bij de Bas van der Heijden… Maar is dat zo veel gevraagd? Ik denk het niet. Ik ben op mijn reizen in dorpen geweest waar geld niet bestaat, en ik vond het de mooiste plaatsen ter wereld. Een geit, een groententuintje en een dak boven je hoofd. Totaal niet van deze cultuur! Aan die levensstijl zou ik inmiddels niet meer kunnen wennen. Maar ik ben er ergens wel jaloers op.

Spiritualiteit: Ik ben zo spiritueel als een barkruk. Echt waar. Ik heb van alles geprobeerd op het gebied van meditatie. Zelfs voor spirituele therapie stond ik open! Maar ik eindig altijd in een lachkick. Mijn voeten staan stevig op de grond. Hoezeer ik ook geloof in spiritualiteit, ik geloof dat het voor mij niet is weggelegd. Althans, niet nu.

Kunst en cultuur: Ik beschouw mezelf als een cultureel persoon. Ik hou van uitgaan; muziek, theater, tentoonstellingen, musea… Ik geniet. Moderne kunst, rennaisance, grieks of romeins… Mijn interesse in kunstgeschiedenis kent weinig grenzen, net als mijn nieuwsgierigheid naar verschillende religies. Ik lees de Bijbel, de Koran, de Gita… En ben continu op zoek naar overeenkomsten en verschillen. Ik hou van urenlange discussies over deze onderwerpen. Ik wil me verplaatsen in andere denkwijzen. Ik sta open voor de wereld en haar geschiedenis, en ik zou willen dat iedereen er zo over dacht.

Liefde: Zucht. Hoe mooi kan het zijn, en hoe pijnlijk. Ik ben niet per definitie een romantisch persoon, maar ik geloof wel in liefde. Hoe mooi zou het zijn om je leven met iemand te delen, samen oud te worden, van elkaar houden ondanks iemands tekortkomingen? Ik blijf hopen dat zoiets bestaat. Ja, ik ben daarin flink onderuit gegaan… maar met mij vele anderen. Het opstaan duurt langer dan het vallen, maar als je weer met beide benen op de grond staat ben je een stuk wijzer geworden. En die wijsheid wil ik meenemen, want ergens geloof ik in de meest cheesy bollywoodliedjes waarin uit volle borst verkondigd wordt dat liefde bestaat.

Ik: Veelzijdig, creatief, spontaan, soms onzeker, soms totaal niet, weet soms heel goed wat ik wil en vaak ook juist helemaal niet… Ik ben het liefst positief, hoewel mijn buien soms kunnen wisselen. Ik sta open in mijn leven. Ik ben sociaal. Ik zou willen dat ik iets meer open was tegen de mensen die er voor mij toe doen. Ik zou willen dat ik op sommige vlakken wat zekerder was van mezelf. Mijn humor is cynisch en zwart, en dus het tegenovergestelde van mijn haarkleuren. Ik ben avontuurlijk. Is het niet in een ver land zoek ik wel avontuur op de hoek van de straat. Ik ben een enorme kluns. Ik laat mijn sleutels vallen in een berg sneeuw en zit vervolgens een uur op mijn knieën te zoeken voordat ik mijn huis binnen kan komen. Vind ik ze niet slaap ik in de schuur. Ik val van olifanten, sla om met kajakken en dat skieën me zo goed afgaat is een wonder. ik heb een heuse bitterballen verslaving en kan intens genieten van een glaasje champagne. zelfgerolde ham/kaas croisantjes uit de oven zijn mijn ware liefde. Ik maak de meest absurde dingen mee en geniet er vaak met volle teugen van. En weet je? Ergens is mijn ego groot genoeg om te durven zeggen dat ik vind dat er een boek over mij geschreven moet worden.