Nog even snel een teken van leven voor de batterij van mijn laptop leeg is! Er is internet in het hotel, maar de verbinding wil vanaf de kamer niet helemaal meewerken. En de batterij wil het in de lobby niet zo lang doen dus tja…  Dan maar even snel. De blauwe moskee, galata brug en de kruidenbazaar kunnen op onze to do list worden doorgestreept. En de jazz club waar we naartoe wilden ook. Stel je voor: Jim Morrison, de basgitarist van Metallica, de gitarist van U2 en een willekeurige drummer die een cover van “get down on it” spelen… :) Geslaagd avondje uit dus.

Morgen en overmorgen zijn we niet in Istanbul. We gaan op bezoek bij familie van Rik. Zijn oud oom woont een stukje verderop en maakt speelgoed voor een speelgoedmuseum en werk voor een stichting in een weeshuis. Daar willen we natuurlijk wel een kijkje gaan nemen! Ik ben heel benieuwd… Nu eerst nog even wat eten en daarna een beetje bijtijds naar bed. Tja, van al dat luieren wordt je best moe ;)

Je zit in een vreemde stad en je hebt geen idee wat onder en wat boven is. Wat doe je? Je neemt de hop-on-hop-off bus. Het principe van hop-on-hop-off begrepen we best, maar we zijn nergens uitgestapt. Het was eigenlijk wel lekker om gewoon van het uitzicht te genieten vanaf het dak van de bus. Tja, ik schaam me diep om het te moeten zeggen maar het was best leuk. En we weten nu in ieder geval een beetje hoe de stad eruit ziet.

Wat later op de middag slenterden we langs de boulevard. We hebben gelachen om mensen die hun rug pijnigden om maar op de rotsen in de zon te kunnen liggen, om kleine kinderen die voor straf in het zijspan van papa’s motor moesten blijven zitten, om een visser en een duiker die trots hun vangst lieten zien, en om onze schaduwen. Eenmaal terug in Sultanahmet aten we wat in een klein restaurantje in de bazaar naast de blauwe moskee en toen we terug liepen naar ons hotel kwamen we langs een heel leuk uitziende theetuin waar we voorzichtig van een waterpijp geproefd hebben en veel te veel zoete elma Çay (appel thee) hebben gedronken. Heerlijk, die dagen hier. En het leuke is… We gaan nog lang niet naar huis!

Opstaan ging wat moeizaam vanmorgen. Onze vlucht met Onur Air zou gisteren om 20:00 vertrekken maar vertrok pas om 21:30. Gelukkig bleek het maar drie uurtjes vliegen te zijn en geen vier, wat ik in eerste instanie wel had gedacht. Natuurlijk kwamen we midden in de nacht pas aan en het vliegveld was nagenoeg uitgestorven. We hoefden dus niet zo lang te wachten op ons visum :) De baggage hadden we zo en ook het mannetje dat ons zou komen ophalen hadden we zo gevonden.

Onze reis was vreselijk goedkoop. Zo goedkoop dat we min of meer verwachtten dat we in een bezemkast terecht zuden komen. Maar toen mannetje 1 ons afzette bij het hotel kwam mannetje 2 onze koffers halen en mannetje 3 gaf ons onze kamersleutel. Mannetje 2 nam mijn rugtas en liet ons onze kamer ien. GROOT! Met een raam en echt waar, uitzicht op zee! Ok, je moet daarvor wel door een straatje heen turen maar je ziet hem echt. We hebben de minibar maar geplunderd om het te vieren. Een biertje voor het slapen gaan is natuurlijk altijd welkom ;) Maar ja, het was inmidels toch al een uur of vier en zoals ik al zei, we hadden wat moeite met wakker worden. Toch hebben we het klaargespeeld om voor 10 uur klaar te zijn met ontbijten zodat we de stad konden verkennen. We hebben wat geslenterd door de Bazaar wijk. Heerlijk, reizen met een man. Mannen worden in bazaars meer aangesproken dan vrouwen (althans, zo voelt het voor mij) en ik hoefde me dus niet bezig te houden met opdringerige verkopers. We slenterden langs de universiteit, namen een kijkje bij en moskee en dronken appelthee bij de grote bazaar. We besloten ook maar eens die zee van dichtbij te gaan bekijken en na een wandelingetje over de boulevard hebben we wat gedronken en vanuit hele comfortabele zitzakken onze reisgidsen doorgebladerd om te kijken wat we de komende twee weken allemaal gaan doen. ‘s avonds hebben we gegeten in de straatjes achter de blauwe moskee. Nog geen tien minuten lopen vanaf ons hotel. Echt, dit is heerlijk. Inmiddels zijn we terug op onze hotelkamer en we drinken nog een biertje op een geslaagde eerste vakantiedag. Proost!