Nepal
December 1, 2013 | Categorie: Nepal,Reizen

In 2008 ging ik voor het eerst naar Nepal, en ik werd verliefd. Verliefd op de bergen, de rivieren, de mensen, de sfeer, het eten, het avontuur, de geiten op de daken van de auto’s, de tempels, de zonsopgang, de zonsondergang… ALLES. Toen ik weer thuis was heb ik de grootste moeite gehad met het loslaten van dit gevoel. Het is me eigenlijk nooit gelukt. Twee jaar geleden ben ik er weer geweest en ook hierna denk ik nog dagelijks terug.

Het is december. De feestdagen en mijn verjaardag staan weer op de hoek te wachten om aan te kloppen. Voor mij meestal niet de leukste tijd van het jaar… Vandaar het besluit. HET besluit! Ik ga het gewoon omzeilen, en dat doe ik in stijl.

Op 31 december vlieg ik naar Kathmandu, voor de derde keer, zodat ik daar mijn verjaardag en een welverdiende lange vakantie in Nepal kan vieren. Ik ga terug! En ik zeg je: Ik kan niet wachten :)

· LNNK · best acne medication pills

Verbazen
March 27, 2013 | Categorie: Alledaags,Typisch Patty

Verbazen. Ik vind het een mooi woord. De letter z doet dat met woorden. Maar ook de emotie vind ik fijn. Verbazing is iets nieuws, maar meestal met een positief gevoel er achter. Een onverwachte zekerheid?

Soms moet je jezelf verbazen om je leven leuk te houden. Leer iets nieuws, accepteer een uitdaging… Ik ben blij met mijn keuzes van de afgelopen tijd. Stukje voor stukje valt alles op zijn plek. En dat er voor ieder stukje een plek is verbaast me misschien nog het meest!

Over twee weken ga ik na anderhalf jaar hard werken op vakantie. Naar Cuba! Keuzes knopen en resultaat. Doen doen doen! Misschien is doen wat 2013 mij tot nu toe heeft gebracht en ik kan niet wachten op wat me nog meer te wachten staat!

· Sas · Marc · LNNK · herbal tadalafil uk

Herinneringen
September 16, 2012 | Categorie: Alledaags

Ik herinner me dat we wakker werden op Lou Rhodes of Sigur Ros. Ik herinner me de kus als ik nog lag te doezelen en jij gedoucht en aangekleed klaar was om te vertrekken. Ik herinner me jouw huis. Ons huis. Ik herinner me Dordrecht. Hoe fijn de stad was maar hoe ik nooit mijn draai kon vinden. Ook niet met jouw vriendengroepje. Ik herinner me hoe eenzaam ik was. Ik herinner me de pijn toen ik met mijn rode koffertje weg moest.

Ik herinner me dat je schaakte in de kroeg. Ik herinner me een nacht op kussens op mijn roze wollige vloerbedekking op de bergweg. Ik herinner me films, en wijn en hapjes. Ik herinner me een gevoel waar ik op had gewacht. Ik herinner me Rome. Ik herinner me gevoelige gesprekken die ik met niemand durfde te voeren. Hoe blij ik was je weer te zien na een fantastische maand in Nepal doorgebracht te hebben. Ik herinner me dat er een spanning hing en jij vaak liever alleen was. Ik herinner me dat ik weer mijn spullen moest komen ophalen met tranen in mijn ogen.

Ik herinner me de dag dat ik de sleutel naar mijn nieuwe huis mocht ophalen. Ik herinner me de paniek. Alleen. En nu? Ik herinner me de angst en het verdriet. Ik herinner me de kou. Ik herinner me dat ik mijn huis ging inrichten. Ik herinner me avonden lang op de bank, huilend. Om jou, en jou. Ik herinner me dat ik mezelf heb opgeraapt. Ik herinner me dat ik een punt bereikte waarop ik jou, en jou niet meer nodig had. Ik herinner me het punt waarop ik besefte dat ik mezelf gelukkig moest maken.

En nu zit ik hier. In mijn huis. MIJN huis. MIJN spullen. Een kat met een Nepalese naam dartelt rond. Coldplay op de speakers, afgewisseld door Lou Rhodes… En ik realiseer me dat ik na 3 jaar eindelijk iets heb geleerd: je thuis voelen zit hem niet in een plaats, maar in jezelf.

Het gaat goed.

· Lnnk · Bert · Chrsw

All content & design © 2008 pattycular
SITE ADMIN | ENTRIES RSS | WORDPRESS | CONTACT