Hier lig ik dan, in een mooi hotel in chitwan national park, in de zon, uitkijk op de rivier, een pakje sigaretten naast me en mijn haren nog nat van het badderen met olifanten in de rivier.

De laatste week ging bizar snel voorbij. We zijn nog een tijdje in pokhara gebleven en tja, pokhara is eigenlijk een groot feestje met alle pubs, toeristen en live muziek. Om daar even vandaan te gaan hebben we een uitstapje gemaakt in begnas en rupa. Twee kleine plaatsjes aan een meer waar we bij een gezin hebben geslapen. In plaats van gewoon relaxen heb ik op hun land gewerkt. Om half 7 smorgens stond ik dal bhat klaar te maken en van 8 tot 11 heb ik koffiebonen op de traditionele manier gepeld. Daarna nog koffiebonen geplukt en de gepelde bonen geroosterd… Ongelofelijk veel werk en ongelofelijk zwaar ook! Een kopje koffie zal nooit meer hetzelfde zijn…

Na pokhara zijn we in een bizar tempo naar tansen Talpa en lumbini geracet om nu vervolgens zoals ik al eerder vermeldde neer te strijken in een heeele relaxte ligstoel met uitkijk op het national park. Wat een leven! Morgen terug naar kathmandu om dan hopelijk nog een vlucht om de mount Everest te maken en nagarkot en baktapur nog te zien. Nog een dag of vijf te gaan en dan weer naar huis :( ik mis Nepal nu al!

Hoe kan je humeur opklaren van een beetje zon! Nog steeds in pokhara en sinds gisteren is de bewolking weg. De uitzichten zijn adembenemend! Ik was vergeten hoe mooi het hier is. Gisteren naar de world peace pagode geweest, wat op zich niets voorstelt maar de uitzichten over het meer naar de Himalaya zijn fantastisch.

Vandaag ben ik voor de derde keer gaan paragliden. Deze keer heb ik zelf mogen sturen en heb ik behoorlijk wat G-forces doorstaan tijdens mijn stunt landing. Ongelofelijk gaaf. Ik heb dan ook besloten dat ik twee excuses heb om voor een derde keer terug te komen naar Nepal: de treks rond de Himalaya en de cursus paragliden zodat ik zelf kan vliegen.

Morgen hoogstwaarschijnlijk naar tansen richting het zuiden om uiteindelijk in Lumbini aan te komen om te zien waar Buddha is geboren. En aangezien het zuiden vrij plat is ga ik vanavond eerst nog even genieten van een zonsondergang in sarangkot. Met heeeeeel veel bergen om me heen.

Al de hele week is het koud en bewolkt in nepal. De anders zo prachtige route tussen bandipur en pokhara zag er wat troosteloos uit. Aankomen in pokhara zonder het fantastische zicht op het annapurna is dan ook een totaal andere ervaring. Pokhara zelf is erg veranderd sinds ik hier drie jaar geleden was. Toen was het al een toeristische trekpleister maar nu is het helemaal bizar. Het toen zo leuke en rustig gelegen penguin guesthouse is nu omsingeld door hoge hotels.

De lieve man die het penguin runde stond bij de bushalte te wachten en bij het voorbij lopen herkende hij me meteen! Hij runt nu een hotel een zijstraatje verder dan penguin dus we zijn met hem meegegaan. Een hele goede prijs gekregen voor onze kamer ook, erg fijn :) hij kon me ook nog precies vertellen met wie ik er drie jaar geleden was en hoe gezellig het met ons was. Bizar he, dat zo iemand dat nog weet!

Maar ja, what to do in kathmandu pokhara als het te bewolkt is om het meer zelfs maar goed te kunnen zien? Winkelen en afwachten of het morgen beter wordt… Zo niet, dan door naar lumbini!