Ik ben een ontzettende bofkont. vorige week was ik met Rik in een heerlijk hotel in Noordwijkerhout voor een congres. Vlakbij het strand natuurlijk, en ik heb mijn vrije tijd daar dan ook flink benut! En tja, een mooie ruime hotelkamer delen met je vriendje is mooi meegenomen natuurlijk!

Helaas is Rik nu met vrienden op rock Werchter. Ik had graag meegegaan maar mijn portemonnee is dit jaar iets te klein. Erg jammer want ik heb echt zin om weer eens samen met de camper op pad te gaan!

Gelukkig hoef ik niet zielig thuis te blijven… Een paar weken geleden vroeg mijn oud reisgenoot laurens spontaan of ik zin had in een road trip naar Berlijn! Tja, daar zeg ik geen nee tegen. We rijden morgenochtend op een belachelijk vroeg tijdstip met de auto naar berlijn en slapen daar bij een vriend van Laurens. Heel erg handig! Ik ben nog nooit in Berlijn geweest dus ik ben erg benieuwd! Gezellig wordt het hoe dan ook. Foto’s en verhalen volgen snel!

Vorig jaar waren Rik en ik op vakantie in Istanbul. Daar hoorden we over het plaatsje Bursa, dat ongeveer vijf uur reizen bij Istanbul vandaan ligt. Tja, waarom ook niet? In Bursa aangekomen te zijn bleek het inderdaad een heel leuk stadje te zijn. We slenterden wat over de bazar en kwamen terecht in een klein antiekzaakje waar een oude man werkte. De man vroeg waar we vandaan kwamen. “Dordrecht? I have been to Dordrecht!” De man bleek een poppenspeler te zijn. Ieder jaar wordt in Dordrecht het internationale poppentheater festival georganiseerd en poppenspelers van over de hele wereld treden er op. De man, helemaal enthausiast, zocht snel wat dingetjes bij elkaar en stopte ze met zijn kaartje in een plastic hoesje. “Please bring this to the organisation!”

Eenmaal terug in Dordrecht heeft Rik het pakketje afgegeven. De mensen van de organisatie reageerden enthausiast en vroegen of hij misschien in het centrum woont en een slaapplaats over heeft. Ze waren namelijk druk op zoek naar onderdak voor de poppenspelers die het komende jaar zouden optreden op het festival.

En zo komt het dus, dat ik dankzij een oude man in Bursa, een jonge israelische theatermaker/jongleur en zijn vriendin de hele week op de zolder heb. (nieuwsgierig?) Wat kan de wereld soms toch klein lijken…

Het is officieel: Ik heb een onvervalste Henna obsessie. Eigenlijk al sinds ik voor het eerst in India was. De vrouwen zien er daar zo onbeschrijfelijk mooi uit in hun felgekleurde sari’s met bijpassende armbanden, met een bindi op hun voorhoofd en hun handen en voeten versierd door prachtige henna patronen…

Vorige maand kwam een vriendinnetje van mij terug uit India met een doos vol henna cones. Ik mocht er één meenemen en sindsdien ben ik vol overgave bezig om mijn handen, armen, benen en voeten onder te kliederen met Henna. Niet alleen mijn eigen lijf is bedekt door sierlijke rood/bruine lijnen, maar ook de handen en voeten van mijn moeder, schoonmoeder, vriendinnen, collega’s en zelfs vriend moeten eraan geloven.

Het leuke aan henna is dat de kleur bij iedereen anders wordt. Resultaten lopen uiteen van oranje tot diep bruin en alles daartussenin. Bij de één wordt de kleur veel dieper dan bij de ander en het is dus iedere keer weer hopen dat het patroon goed te zien is als de modder eraf is. Waar een mens toch enthausiast over kan zijn: oranje modder.

Ik hoop dat het snel warm en mooi weer wordt. ik wil mijn henna showen!