Deze keer helaas geen maandelijkse visuele update, maar twee maanden bij elkaar gestopt :(

Als het gaat om domme dingen doen ben ik een ster. Dat heb ik inmiddels zo vaak bewezen dat het best officieel mag worden bekendgemaakt: Patty en dom gaan heel goed samen. Mijn naam betekent niet voor niets “grote doos” in het Hindi… één van mijn domste acties in de geschiedenis was toch wel dat ik op mijn 23ste ben gaan roken. Wát? Ja echt, geen grapje. Ik zat op een trein te wachten in India, ik was ziek, er stonden honderd Indiërs naar me te staren en ik had het gehad: Ik wilde een sigaret en die kreeg ik. Tegen de tijd dat ik in Nepal was rookte ik een pakje per dag. *Poef!* mijn jarenlange anti rook protesten tegen mijn ouders gingen in rook op. Vrij letterlijk.

Natuurlijk weet ik dat al dat roken niet best is voor mijn gezondheid. Maar het is zo heerlijk om op een terras te zitten met een glas rose, goed gezelschap en een sigaretje. En 20 minuten wachten op de bus gaat toch echt een stuk sneller als je ondertussen gewoon even van je sigaret kunt genieten. Een zware werkdag lijkt een stuk lichter als je in je pauze even je frustratie weg kunt paffen. En de after-sex sigaret is werkelijk hemels…

Sorry, ik dwaal af. Waar was ik? Oh ja, dat ik heus wel weet dat het niet goed is voor mn gezondheid om in anderhalve dag 20 sigaretten te roken. En in mijn hoofd zweefde al een tijdje de gedachte dat ik maar eens moest gaan stoppen met roken. Ik dacht in eerste instantie dat ik die spookgedachte best kon negeren tot na de zomer en dat lukte prima, al zeg ik het zelf. Ik zou de hele zomer nog beste maatjes zijn met het pakje Marlboro Light waar ik zo vertrouwd mee was geworden. Maar nee hoor… Mijn onderbewuste is blijkbaar sterker dan ik dacht! Gisterochtend werd ik op een belachelijk vroeg tijdstip wakker, en ik had mijn ogen nog niet open of het was eruit: “Vandaag ga ik stoppen met roken” Ik heb het hardop gezegd en dan moet je je eraan houden… En dat ga ik dus ook maar doen.

In mijn tas zwerft nu symbolisch een leeg pakje Marlboro light met een aansteker om me eraan te herinneren dat sigaretten vanaf nu verboden gebied zijn. Maar stiekem ga ik het echt wel missen :(

Hoe moet ik de afgelopen twee maanden in vredesnaam beschrijven? Iedereen is altijd hele verhalen van me gewend. Waar ik ook ben, wat ik ook doe. Maar ik weet nu echt even niet waar ik moet beginnen…

Na een geweldige koninginnedag vertrok ik met mijn rugzak naar Texel, waar ik een tijdje als serveerster in een familierestaurant in de Koog zou gaan werken. Ik huurde een kamer vlakbij het strand en ging aan de slag. De eerste twee weken waren lastig; ik kende niemand, mijn lichaam moest wennen aan het zware werk en mijn kamer was hopeloos. Maar als je twee maanden intensief ergens bent, werkt en woont ga je je eigen wereldje opbouwen en er waarde aan hechten. Ik heb fantastische mensen leren kennen, ik heb ontzettend veel geleerd, ik heb strandwandelingen gemaakt, ik heb gezwoegd, ik heb gehuild, ik heb genoten, ik heb gedanst. Het was zoveel tegelijk, maar vroeg of laat moet je terug naar je eigen leven… Helaas was dat voor mij iets eerder dan ik hoopte, maar ik denk dat de beslissing om naar huis te gaan de juiste was. Maar man, er zijn een aantal dingen die ik enorm ga missen, en dan heb ik het niet eens over de nieuwe vrienden die ik heb gemaakt. Jullie zijn schatten, en ik mis jullie nu al!

En ja, ik geloof dat ik “Texels Lam” inderdaad een nieuwe betekenis heb gegeven ;)